الفبا: دور تازه ای از تحریم های ایلات متحده امریکا از روز ۴ نوامبر(۱۳ آبان) اعمال خواهد شد. تأکید اصلی این دوره از تحریم ها بر مراودات بانکی و فروش نفت خام ایران است .

این تحریم ها شامل:

الفبا – احمد شریف، ۱- فعالیت بندرگاهی، کشتیرانی و صنایع کشتی‌سازی ایران ازجمله خطوط کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران  و کشتیرانی جنوب و شرکت‌های وابسته

۲- مبادلات نفتی و هر گونه خرید مواد  پتروشیمی  از ایران، شرکت ملی نفت، نفتیران و شرکت ملی تانکرسازی ایران

۳-   هر گونه مبادله مالی بین موسسات مالی بین‌المللی با  بانک مرکزی  ایران یا موسسات مالی ایرانی

۴-   بخش انرژی

۵- همکاری با ایران در قالب تعهدات خدماتی، بیمه‌ای و بیمه اتکایی

مسئولان کشور از رئیس جمهور گرفته تا معاون اول و سایر اعضای کابینه مدعی اند که بعد از موعد جدید اجرای تحریم ها اتفاق خاصی برای اقتصاد ایران نخواهد افتاد. دلیل آنها این است که آمریکا هم اکنون نیز تمام تلاش خود را برای اجرای این تحریم ها بکار برده و آنها را به مرحله اجرا گذاشته است. اما نگرانی عمده این است که اگر دولت به عنوان متولی اصلی مدیریت نظام اقتصادی بخواهد همانند گذشته رفتار کند نتایج ناخوشایند یکی پس از دیگری دامن اقتصاد و معیشت شهروندان را خواهد گرفت و چه بسا پیامدهای ناگوار اجتماعی در قالب بروز نارضایتی های اقشار آسیب پذیر جامعه به سطح عمومی و کف خیابان ها کشیده شود.

در کنار فقدان راهبرد مشخص برای مقابله با تحریم ها، مهمترین ضعف دولت دوازدهم، فقدان تیم متخصص اقتصادی دارای نظرات منسجم و همسو می باشد. وقتی در جریان تحریم های دور اول در خصوص نرخ برابری ریال با ارزهای خارجی و همچنین قیمت سکه و طلا نفس بازار به شماره افتاد، عملا راهبرد مشخصی اعمال نشد و بارها با آزمون و خطا و تغییرات ناگهانی در تصمیم گیری ها به ابعاد این بحران افزوده شد و چه بسا مبالغ هنگفتی از بیت المال توسط عده ای فرصت طلب به یغما رفت.

بنابراین وقتی مسئولان می گویند قرار نیست اتفاقی بیافتد اگر هدفی جز روحیه دادن به مردم داشته باشند نشان دهنده تداوم ناکارآمدی در تنظیم و اعمال سیاست های اقتصادی بوده و در چنین وضعیتی معضلات پیچیده اقتصادی چهره ناخوشایند خود را به نمایش خواهدگذاشت.

اگر دولت کنونی به دستاوردهای خود در کاهش تورم به یک رقمی بودن و نرخ مثبت رشد اقتصادی دلگرم بود. بایستی اذعان نمود پیش بینی نرخ منفی برای رشد اقتصادی در کنار تورم دو رقمی مهارناپذیر به پاشنه آشیل سیاست های سردرگم دولتیان تبدیل شده است.

امروز نیز با انتخاب فردی از حلقه یاران نوبخت به صدارت وزارت امور اقتصادی و دارایی هیچ بهانه ای برای وجود ناهماهنگی بین مراکز تصمیم گیری اعم از بانک مرکزی، سازمان برنامه و بودجه و وزارت اقتصاد پذیرفتنی نیست. آری؛ برخی مواقع باید تصمیمات دشواری گرفت تا از افتادن به ورطه شکست ممانعت کرد. تصمیمات سخت امروز، نیاز فوری به ایجاد تغییرات ساختاری در عرصه های مختلف کشور اعم از سیاسی، فرهنگی و اقتصادی و … در کنار استفاده از مدیران تحول گرا، با انگیزه و متخصص است . زمان در اخذ این تصمیمات یک شاخص بسیار مهم محسوب می شود بطوری که تبعات ناگوار تأخیر در اخذ آنها براحتی جبران پذیر نخواهدبود.