الفبا : در کنار علیپور، دبیر کل کنونی سندیکا، چهره هایی چون عطایی مدیر عامل سابق بیمه های کوثر و حافظ و همچنین لامعی با سابقه حضور در هیئت مدیره بیمه ایران نامزدهای اصلی دبیر کلی سندیکای بیمه گران ایران هستند.

سندیکا به عنوان تشکل کارآمد صنعت بیمه چهره های اثرگزاری چون اولیا و تاجگردون را به خود دیده است و چنین سوابقی تراز دبیر کلی را چنان بالا برده است که انتخاب مدیران عامل شرکت های بیمه را حساس و پر اهمیت خواهد کرد.

دبیر کل جدید در وهله نخست به تعامل قدرتمند با شرکت های بیمه نیاز دارد. طبیعی است این حداقل نیاز برای هماهنگی با حلقه اول است که وقتی در دسترس قرار گیرد، رسیدن به حلقه های ارتباطی بعدی البته به مراتب دشوارتر خواهد بود.

گروه های تصمیم ساز در حوزه اقتصاد و کانون های قدرتمند سیاسی از جمله شبکه های ارتباطی هستند که نه تنها سندیکا بلکه کل صنعت به داشتن روابط با آن احتیاج مبرم دارند. بنابراین هر کس که بخواهد بر این مسند بنشیند فراتر از برخورداری از صبغه اخلاقی و مدیریتی، به روابط قدرتمند نیاز دارد.

روشن هم هست که نخبگان گلیم مجموعه خود را با شکلدهی به تعاملات مثبت و اثرگذار از آب بیرون خواهند کشید. اینکه آیا تا کنون چنین بوده است یا نه به قضاوت صنعت بیمه و فعالان آن وا می گذاریم. تجربه و سابقه تاریخی اما نشان داده است که هماهنگی میان بخش های حاکمیتی و بخش خصوصی همواره به نتایج روشنی رسیده اند؛ مثل آنکه پارلمان بخش خصوصی یعنی اتاق ایران تا زمانی که در تعامل مناسب با دولت ها عمل کرده است، نه تنها کار خود را به سلامت پیش رانده بلکه سنگ های بزرگ را از پیش پای حاکمیت برداشته است. نگاهی به تهدید در اجرای طرح داماتو و اولین زمزمه تحریم های غرب در گذشته با پا در میانی اتاق های بازرگانی کشورها حل و فصل شده است.

در همین زمینه روابط تهران و لندن و نظایر آن نیز بی آنکه هزینه سیاسی در پیش داشته باشد، از طریق تشکلی به نام اتاق ایران رفع و رجوع شد. این تجربه حاصل شناخت اهمیت تعاملات و مدیریت ارتباطات است که جای آن در صنعت بیمه پر رنگ نیست. شاهد ماجرا نامه مدیران عامل شرکت های بیمه برای وزیر اقتصاد و حمایت سندیکا از آن بود که کم و بیش چالش های پس از آن با حسن نیت سندیکا و تدبیر نهاد ناظر ختم به خیر شد، اما طولانی شدن همین ماجرا و کشیده شدن آن به رسانه ها، جای خالی تعامل موثر را نشان داد.

به هر حال اکنون صنعت بیمه دچار تحولات جدی است و طی ۶ ماه گذشته تا کنون ۱۵ مدیر عامل تغییر کردند و جا به جایی آنها نزدیک به ۳۰ عضو هیئت مدیره را در شرکت های بیمه و به تبع آن قریب ۱۳۰ مدیر تاثیرگذار در این صنعت را تغییر داده است. چنین واقعیتی حاکی است صنعت بیمه در اتمسفر جدیدی قرار دارد که روند تعاملات را حساس تر می کند. در این شرایط با ورود افراد جدید و روابط جدید، گفتمان موثر راهگشای صنعت خواهد بود. روشن است که مدیران عامل با هوشمندی و درایت خود از حضور افراد کم تجربه و نا آشنا با صنعت که این روزها کم و بیش از این سو و آن سو معرفی می شوند استقبال نخواهند کرد و نشان خواهند داد که بر اهمیت انتخاب خود واقف خواهند بود.