الفبا-پریا محمدعلی: چه چالش هایی در همکاری میان بانک و کسب وکار ها وجود دارد و سهم مسائل فرهنگی و اقتصادی مردم ایران و موانع موجود در ابزار های مدریت نالی شخصی از کجا ناشی میشود؟

 

نظام سرمایه داری پول در آوردن را یک هدف عالی و لازمه آن را پرهیز از تمام لذت های آنی زندگی میداند. عده ای میگویند این نحوه تفکر به مسائل اقتصادی است که رابطه خود را با مفهوم مدریت مالی شخصی مشخص میکند. البته این نگرش (اصالت نفعی) راه خود را به تدریج در جواکعی که ناگزیر به پذیرش توسعه از نوع غربی شده اند، باز کرده است. یعنی اهل حساب و کتاب بودن و داشتن یک برنامه ریزی مالی را آرام آرام در اولویت های زندگی احساس میکنیم.

با این وجود بسیاری از مردم ما به زندگی در لحظه اکنون پای بند هستند و برنامه ریزی مالی برایشان اولویت ندارد.

به اعتقاد بسیاری از نظریه پردازان فرهنگ کار در ایران استخوان بندی محکمی ندارد و سود جویی و راحت طلبی با فرهنگ کار آمیخته شده است و از همین رو بانک ها نیز به چابکی بیشتری برای ترویج ابزار های مالی خود و البته رفع موانع نیاز دارند.

اما بانک ها با کسب و کار هایی مرتبط با ابزار های مدریت مالی شخصی سطح همکاری اندکی دارند و همین عمر باعث استقبال اندک کاربران از ابزار های مدیریت مالی شخصی شده است . بررسی ها نشان میدهد برخی از این ابزار ها با بانک ها در تعامل مستقیم اندکی هستند و برای اینکه بتوانند به صورت اتوماتیک هزینه کردها و درآمد ها را کسب کند به ناچار به صندوق پیامکی مشتریان متصل میشوند و از طریق پیامک هایی که از سوی صندوق بانک ارسال میشود، کر میکنند و این خود مشکلاتی به همراه دارد .

بانک ها مطابق برنامه های فرهنگی و ترویجی مورد نظر بانک مرکزی اعتقادی به تبادلات مالی زیر ۲۰ هزار تومان ندارند و تراکنش های زیر این مبلغ را معمولا به مشتریان پیامک نمیزنند. عدم ثبت این اطلاعات عمدتاَ امکان استقرار مدیریت مالی شخصی را مخدوش میکند .تازه هرچندوقت یکبار هم بانک ها شماره هایی که با آن پیامک میفرستادند را تغییر میدهند ! چه کسی خواهد پرسید چرا با وجود آنکه بانک ها سالها هزینه گزافی بابت هزینه های پیامکی متحمل میشوند، از اطلاعات این تراکنش ها استفاده ای نمیبرند و تنها ان زا ذخیره میکنند؟ بدتر آنکه استارت آپ های مالی ای ایجاد نکرده اند تا این اطلاعات رل پردازش کند و به استارت آپ های  بیرونی نیز از باب حفظ اطلاعات مشتری، اطمینانی ندارند تا اطلاعات را در اختیار آنها قرار دهند.

البته استارت آپ ها اگر بخواهند به عنوان زیر مجموعه بانک ها شکل بگیرند ماهیت استارت آپی خود را از دست میدهند وانگیزه ای برای چابکی وجود نخواهد داشت. این تجربه ای است که نه تنها بانک ها بلکه بیمه ها هم دچار آن هستند و این پارادوکس به تدریج انها را به سمت ورود ناگزیر به عمل انجام شده سوق خواهد داد .

ساده تر اینکه خواندن پیامک ها از سوی استارت آپ هایی که خارج از شبکه بانکی هستند، نا امنی به همراه می آورد.

بنابر این دسترسی اپلیکیشن های مدیریت مالی شخصی به پیامک کاربران میتواند یکی از دلایلی باشد که کاربران عطای مدریت مالی را به لقایش بخشند و به این ترتیب راهی برای ثبت درآورد ها و هزینه ها وجود ندارد و کاربر ناگزیر است به صورت دستی اطلاعات خود را وارد اپلیکیشن کند و گویی در اصل کارکرد یک ابزار الکترونیکی را زیر سوال برده ایم. درواقع طبیعی است که ثبت هزینه ها دآمد ها در یک دفتر آسان تر از ثبت آن در یک اپلیکیشن خواهد بود . بنابر این اگر همکاری لازم با این کسب و کار ها (PFM) نداشته باشد و از رابط کاربری برنامه نویسی (API) خودداری کند، این مشکلات همچنان گریبان بازیگران را خواهد فشرد .