الفبا: اتحادیه اروپا در اثر اقدام برجامی ایران رسماً تصمیم خود را بر تداوم اقدامات برای ادامه تجارت قانونی اعلام کرد، اما در عمل نشان داد به آن اعتقادی ندارد.

 

در حقیقت ایران مزد خروج از انفعال را گرفت و برخی افراد متوجه شدند که به جای خالی کردن صحنه یا حداقل گرفتن فیگور آن، بهتر است صحنه را با جدیت بیشتر خود در تصمیم و عمل به فضایی برای تعیین زمین بازی تبدیل کنند.

در این شرایط واکنش‌های ترامپ و درخواستش برای برقراری تماس تلفنی از سوی مقامات ایران نشان داد که گوشی در دستانش انتظار می‌کشد اما همزمان برخی مقامات امریکایی با طعنه به ترامپ اعلام کردند او اول باید به بازگشت به توافق فکر کند و این جنگ روانی تازه به راه انداخته – او در پشت خط است- در حقیقت نشان از تمایل دروغینی است که وی خود زودتر عکس آن عمل کرده است.

اما بازتاب این موضوع متوجه اروپا نیز شد جایی که ظریف ادعا کرد اروپا باید به تعهد خود عمل کند.

در حقیقت اروپا طی روزهای اخیر و حتی پس از اعلام مهلت ۶۰ روزه ایران نشان داد عملاً رفتارهای بعضاً ناشیانه ترامپ را ترمیم می‌کند. اتحادیه اروپا مهلت دو ماهه ایران را نپذیرفت و در بیانیه‌ای به طور آشکار اعلام کرد این ضرب‌العجل بی‌معنی است. حالا اروپا به جای پاسخ دادن به علت ایجاد توقف دربرجام و عمل‌ نکردن به تعهدات خود، از منظر یک طلبکار به امر و نهی می‌پردازد.

وقت‌کشی اروپا و بی‌‌عملی‌اش نشان داد برجام هرگز ارزش معطل ماندن را ندارد زیرا آنان در دادن پاسخ‌های صریح به ایران یکبار دیگر چند هفته‌ای پس از خروج آمریکا از برجام اعلام کرده بودند هیچ تضمینی نمی‌دهند.

بنابراین دولت ایران که طی دو روز گذشته طعم صراحت در برخورد عقلایی را چشیده است ، لازم است این روند را با جدیت بیشتری دنبال کند.

این صراحت درست جایی معنا پیدا خواهد کرد که هیچگونه القایی مبنی بر بازشدن قفل فعلی فضای اقتصادی با کلید مذاکره را نپذیرد.

البته به تعبیری اولتیماتوم ۶۰ روزه ایران با این واکنش اتحادیه اروپا که نشان می‌دهد هرگز دلش با منافع ایران همراه نیست و البته اگر بخواهد هم زورش نمی‌رسد، ما را به نقطه پایانی این مهلت ۶۰ روز رسانده است.

شاهد این ماجرا محدود کردن کانال spv برای تبادلات ارزی از سوی بانک‌های مرکزی کشورهای عضو اتحادیه اروپایی با ایران به بسته نامعلومی به نام «اینستکس» بود که قرار بود فقط پول نفت ایران را با اختیار خود از طریق غذا و دارو به کشور انتقال دهد.

البته این یکی هم اگر به نتیجه می‌رسید ربطی به ادامه تحریم‌ها نداشت وتحریم‌های فعلی مالی و بانکی ایران در اروپا خود به معنای مرگ واقعی برجام است.

از سوی دیگر معلوم است که در انتظار تلفن ماندن ترامپ برای کسانی که اندک هوش سیاسی دارند یک انتظار احمقانه است، زیرا نشانه‌های تداوم تحریم‌های هسته‌‌ای و فعالتر کردن تحریم‌های غیرهسته‌ای و اعزام ناو به خلیج‌فارس از طرف امریکا، پاسخ بسیار روشنی همراه دارد و آن اینکه در انتظار ماندن و معطل گذاشتن تمام ارکان اجرایی کشور طی زمان یک و نیم دوره ای سپری شده دولت  یازدهم و دوازدهم کافی است و باید از انفعال دست برداشت.